چگونه در روابطمان، با خود مهربان باشیم؟

0

خیلی از ناراحتی های ما در زندگی به خاطر روابط با دیگران ایجاد می شود. ناراحتی هایی که گاهی سال ها ما را درگیر می کنند و اجازه نمی دهند از آن رابطه لذت ببریم. اما راهی وجود دارد تا بتوانیم این شرایط را مدیریت بکنیم و آن ایجاد رابطه‌ای صمیمانه و دوستانه با خودمان است. دو نوع درد در ارتباط ها وجود دارد:

یکی درد در ارتباط بودن است. این درد زمانی ایجاد می شود که کسانی که مراقبشان هستیم، در رنج و عذاب باشند. نوع دیگر درد، درد بریدگی است. این نوع درد زمانی ایجاد می‌شود که فقدان، آسیب، طرد، خشم یا تنهایی را تجربه می کنیم. جالب است بدانید که احساسات ما به دیگران سرایت می کنند و این موضوع در مورد روابط صمیمی بیشتر صادق است. مثلا اگر از دست همسرتان ناراحت باشید، اما سعی کنید آن را پنهان کنید، همسرتان به ناراحتی شما واکنش نشان می دهد و ممکن است بپرسد آیا از من ناراحت هستی؟ در این موقعیت اگر شما هم احساس خود را انکار کنید، همسرتان احساس ناراحتی خواهد کرد و این رفتار روی خلق او تاثیر می گذارد. در ادامه این ماجرا شما هم ناراحتی او را متوجه می شوید و بیشتر از قبل احساس ناراحتی می کنید. حتی ممکن است عصبانی هم بشوید و رفتاری داشته باشید که شرایط را پرتنش تر کند. این گونه این چرخه ادامه پیدا می کند. به عبارت دیگر مغز ما جدا از اینکه چه کلماتی را انتخاب می کنیم، هیجان ها را به دیگران منتقل می کند. در بسیاری از تعاملات اجتماعی ممکن است مارپیچ نزولی هیجان های منفی به وجود بیاید، به این معنا که وقتی فردی در مورد فرد دیگری نگرش منفی داشته باشد، فرد مقابل منفی تر می شود و برعکس. این سرایت هیجانی توانایی ما را افزایش می دهد تا روند معمول هیجانی روابط خود را تغییر بدهیم. مهربانی کردن نسبت به خود می‌تواند مارپیچ نزولی هیجان های منفی را قطع کند و به جای آن مارپیچ صعودی هیجان های مثبت را ایجاد کند. شفقت یا مهربانی، هیجان مثبتی است و مراکز پاداش مغز را حتی در هنگام درد و رنج فعال می کند. در نتیجه یکی از شیوه های بسیار موثر برای تغییر عامل‌های منفی بین فردی این است که نسبت به ناراحتی که در آن لحظه احساس می کنیم، شفقت داشته باشیم. احساس مثبت شفقت به خود توسط افراد دیگر هم احساس می شود. این احساس در لحن صدا و حالت چهره مشخص می شود و به ما کمک می کند که چرخه هیجانات منفی روابط را بشکنیم.

فراموش نکنیم که برای داشتن رابطه ای صمیمی با دیگران ابتدا نیاز است رابطه ای صمیمی با خودمان داشته باشیم. زمانی که در لحظات دشوار و چالش انگیز زندگی از خودمان حمایت می کنیم و به خودمان قوت قلب می‌دهیم، توانایی و منابع هیجانی لازم برای مراقبت از افراد مهم زندگی مان را به دست می آوریم. وقتی نیازهای خود به عشق و پذیرش را برآورده می کنیم، از همسرمان کمتر توقع داریم که این نیازها را برآورده کند و اجازه می دهیم خودش باشد.

توجه کنید که ایجاد و پرورش احساس مهربانی به خود با خودخواهی بسیار متفاوت است. با کمک مهربانی به خود در روابط، تاب آوری لازم را برای ایجاد و تداوم رابطه‌ای سالم و رضایت‌بخش در زندگی کسب می کنیم.

زمانی که از همسرتان انتظار دارید به طور شگفت انگیزی نیازهای هیجانی شما را درک و برآورده کند، اغلب طرف مقابل را تحت فشار قرار می دهید و خودتان هم به دلیل عدم ارضای نیازهای تان رنج می کشید. در این موقعیت ها به جای این که به همسرتان تکیه کنید، می توانید نیازهای خود را به طور مستقیم برآورده کنید. البته که ما نمی‌توانیم همه نیازهای خود را برآورده کنیم و همچنان لازم است برخی از نیازهای ما توسط دیگران برآورده شود، اما می‌توانیم کاملاً به دیگران وابسته نباشیم. زمانی که متوجه می شوید برخی از چیزهایی که دوست دارید را به طور کافی از همسرتان دریافت نمی کنید، آن موارد را لیست کنید و سعی کنید نیازی که برآورده نمی شود را پیدا کنید، برای مثال نیاز به احترام، حمایت و توجه. حالا راهی بیابید برای این که چه طور می توانید خودتان این نیازها را برآورده کنید. مثلاً اگر دوست دارید چیزی هدیه بگیرید و آن برای تان نشانه ای از دوست داشتن است، آیا می توانید خودتان هدیه ای برای خود بگیرید؟ یا اگر تمایل دارید احساس دوست داشتنی بودن بکنید، آیا می توانید با خودتان مهربانانه صحبت و رفتار کنید؟ ممکن است این کارها به نظرتان مسخره بیایند اما اگر عادت کنیم خودمان بعضی از نیازهای مان را برآورده کنیم، کمتر برای براورده شدن نیازهای هیجانی به همسرمان وابسته می‌شویم و منابع حمایتی بیشتری خواهیم داشت. بسیاری از افراد زمانی که متوجه می شوند به جای وابسته بودن کامل به دیگران، می‌توانند برخی از نیازهای هیجانی خود را برآورده کنند، تحول بزرگی برای شان روی می دهد. با این حال برخی از افراد هم به خاطر این که همسرشان نیازهای آن ها را به‌طور رضایت بخشی برآورده نمی کند، احساس ناراحتی یا عصبانیت می کنند. فراموش نکنید که برآوردن نیازها توسط خودتان به این معنا نیست که همسرتان نباید نیازهای شما را برآورده کند. به ویژه اگر نیازهای خود را به صورت شفاف با او در میان می گذارید. به عبارت دیگر رابطه سالم به رابطه ای گفته می‌شود که هر دو طرف به نیازهای یکدیگر اهمیت می دهند، اما این اهمیت دادن به نیاز دیگری زمانی که فرد نسبت به خود حمایت، مراقبت و محبت نشان می دهد راحت تر انجام می شود.

تمرین کنیم

بعد از این، زمانی که ارتباط ناخوشایندی با دیگری داشتید که باعث رنجش و اذیت شدن شما می شد، سعی کنید از تمرین شفقت یا مهربانی به خود استفاده کنید. می‌توانید برای لحظه‌ای عذرخواهی کنید یا اگر نتوانستید، آن موقعیت را ترک کنید.

می توانید این جملات را با خود بگویید:

این لحظه رنج کشیدن است. رنج در هر رابطه‌ای وجود دارد. امیدوارم که با خودم مهربان باشم.

می توانید در حین گفتن این جملات خودتان را در آغوش بگیرید و یا خود را نوازش کنید. این حرکات نشان دهنده حمایت شما از خودتان است. مطمئن شوید که به طور کامل رنج تان را معتبر شمرده اید و آنچه که نیاز دارید را به خود عطا کنید. هم چنین به خاطر صبوری در برابر آن فرد خودتان را تحسین کنید. توجه داشته باشید که چگونه وقتی حالت ذهنی خودتان را تغییر می دهید، حالت ذهنی فرد مقابل نیز عوض می شود.

5/5 - (1 امتیاز)
ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.